ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΙΛΙ

Prasino-mili... Σάββατο 23 Μαΐου 2026

Παύλος Πολάκης. Ο πραγματικός ηγέτης της Αριστεράς...

"Τελείωσε" με τις επιλογές του από πρόεδρος του Συριζα ο Σωκράτης Φάμελλος... Και τελείωσε διότι διέγραψε μεν  τον Φαραντούρη, που ανέφερε ως  θετική εξέλιξη την δημιουργία πολιτικού φορέα από την Μαρία Καρυστιανού και ανέχεται χωρίς να διαγράφει  πλειάδα βουλευτών του Συριζα, που  δηλώνουν δημοσίως και καθημερινώς ότι πρέπει ο Συριζα να μεταφερθεί ολοκληρωτικά και να μπει υπό την "σκέπη" του Αλέξη Τσίπρα!

Αυτό συμβαίνει,  διότι ο "πρώην πρόεδρος", πεπεισμένος ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την είσοδο στη Βουλή με την στάση του και τις ικανότητές του και αναλογιζόμενος τον εαυτό του που θα πρέπει να επιστρέψει στην εργασία του μάλλον, επέλεξε να "γονατίσει", να "προσκυνήσει" και να "ανταλλάξει" τον Συριζα με μια θέση ενδεχόμενα στο επικρατείας του νέου φορέα...

Αυτός που στάθηκε όρθιος και πάλι ήταν ο Παύλος Πολάκης.  Μιλώντας βεβαίως σταθερά για συνεργασία όλων των κομμάτων που κινούνται στην κεντροαριστερά, αλλά μέσα  από έναν ισότιμο και αξιοπρεπή διάλογο πολιτικών θέσεων και διαμόρφωσης μιας πρότασης αποδεκτής από όλους...

Σήμερα λοιπόν ο πραγματικός ηγέτης της αριστεράς είναι ο Παύλος Πολάκης και αυτό διότι στην προσπάθεια να πείσει και να αποτρέψει διαδικασίες που ευτελίζουν πρόσωπα και πολιτικούς χώρους, μέχρι που υπέστη και ανέχτηκε την ποινή της διαγραφής  από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, χωρίς να αποχωρεί από τον πολιτικό φορέα!!!!

Λίγες μέρες ακόμη υπομονή και όλα θα στρώσουν... Οι απειροελάχιστοι πολιτικά, είναι προφανές ότι θα μείνουν στο περιθώριο, καθότι δεν τους χρειάζεται ούτε ο Τσίπρας, μετά δε την στάση τους ακόμη περισσότερο και οι υγιείς αριστεροί θα δημιουργήσουν το πραγματικά νέο, το με ανοιχτές πόρτες, το αριστερό, το καθαρό και το έντιμο που θα υπηρετήσει πραγματικά τους πολίτες και όχι το σαρκίο κάποιων τεμπέληδων που έχουν λησμονήσει που είναι η δουλειά τους...

Λίγες μέρες...

👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽

Άδωνις και νέα κωλοτούμπα...

Όταν προ ολίγων ετών δήλωνε ο και τότε Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης ότι δεν είναι δυνατόν μια χώρα με την δική μας οικονομική θέση, να συντηρεί πλειάδα Νοσοκομειακών μονάδων, που να υπολειτουργούν όλες και ότι πρέπει να κάνουμε αυτό που επιτάσσει η κοινή λογική, δηλαδή μια Νοσοκομειακή Μονάδα, αλλά πλήρους αποδόσεως, είπα (αφελώς σκεπτόμενος όπως αποδείχτηκε...) ότι είναι Άριστος Υπουργός...Και τον σημείωσα ως ΑΑ, εννοώντας "Άριστος Άδωνις"... Τι το ήθελα...

Σήμερα που ήλθε στον τόπο μας και προχώρησε στην ανεξαρτητοποίηση μιας υπάρχουσας Νοσοκομειακής Μονάδας που λειτουργούσε υπό τη "σκέπη" του Γενικού Νοσοκομείου Βέροιας, δεν πίστευα στα αφτιά μου ακούγοντάς τον να δηλώνει ευτυχής και πετυχημένος για το "κατόρθωμα"... Σήμερα λοιπόν θα τον δηλώσω για λόγους συνέχειας και σταθερότητας στα σύμβολα ως και πάλι ΑΑ,  αλλά θα εννοώ "Άχρηστε Άδωνι"...

Υπουργέ, λυπάμαι, αλλά  δεν μπορεί να έχετε δίκιο και στις δύο περιπτώσεις... Απλά διαλέξτε εσείς  ποια ήταν η φορά που λέγατε βλακείες... 

👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽

Δικαίωση για την Νίκη Καρατζιούλα!

Εμμέσως πλην σαφώς ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης ανακοίνωσε και κάτι πραγματικά θετικό. Την ευχάριστη είδηση της τοποθέτησης της καλής φίλης  Νίκης Καρατζιούλα στη θέση του Διοικητή του Νοσοκομείου Γιαννιτσών!

Χρόνια ολόκληρα η Νίκη αγωνίστηκε για την Νέα Δημοκρατία και όμως τίποτε από όσα κατά καιρούς φαίνονταν ότι "πήρε" ως αντάλλαγμα, τίποτε  δεν ήταν χάρισμα... Σε όσες θέσεις μέχρι σήμερα τοποθετήθηκε, μεγαλούργησε με το παραγόμενο έργο (υπήρξαν και περιπτώσεις που η δική της παρουσία κάλυπτε και την ανικανότητα των πολιτικών της προϊσταμένων...) και υπέμεινε τα πάνδεινα για την διατήρηση του καλού της ονόματος και της ενίσχυσης της παράταξης...

Σήμερα λοιπόν μάθαμε για την νέα θέση!!! Ευτυχές γεγονός για την Ημαθία!!! Νίκη καλή τύχη στη νέα θέση!!! Δεν έχουμε αμφιβολία για τα θετικά αποτελέσματα...

Σημείωση από prasino-mili: Σε όσους κακεντρεχείς δυσαρεστήθηκαν ενδεχομένως από την αναγνώριση των ικανοτήτων της Νίκης, απλά ξίδι...

Διαλέξτε το ξίδι Πάρου και σε ποσότητα 500 ml μην δεν σας φτάσει το σύνηθες...

👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽

"Χηρεία" θέσης και επιλογές κάλυψης...

Η τοποθέτηση της Νίκης Καρατζιούλα στη θέση του Διοικητή Νοσοκομείου Γιαννιτσών, άφησε δυσαναπλήρωτο κενό στην Αντιπεριφέρεια Ημαθίας και η οποία Αντιπεριφέρεια θα πρέπει να επιλέξει το νέο πρόσωπο...

Θέλω να πιστεύω ότι η κάλυψη θα γίνει, αφού προηγηθεί σύσκεψη των εκλεγμένων τουλάχιστον με το ψηφοδέλτιο του ρίψασπι και με την συνδρομή της σοφίας της κας.Αηδονά...Η οποία άλλωστε, για την σοφία αυτή επελέγη και "ενταφίασε" μεγάλο αριθμό  στελεχών της Περιφέρειας, στελεχών  αξιώσεων...

Φαντάζομαι επίσης ότι λογικά, θα ζητηθούν φάκελοι υποψηφίων...Θα γίνει αξιολόγηση, σύμφωνα με την λογική της αξιολόγησης της Νέας Δημοκρατίας.. Και έτσι θα καταλήξουμε σε αντικαταστάτη της Νίκης, ο οποίος ή η οποία, θα πλησιάζει την εργατικότητα και την αποτελεσματικότητα της Νίκης... (Δυσκολάκι να τη φτάσει και αδύνατον να την  ξεπεράσει...)

Μέχρι σήμερα ακούγαμε ένα όνομα συμπολίτη μας, ο οποίος έχει δώσει θετικότατα δείγματα γραφής, αλλά δεν έχει δώσει τα δήγματα που έπρεπε να είχε δώσει και μάθαμε ότι τελικώς ακυρώθηκε απρεπώς η επιλογή αυτή... Δυστυχώς...  Ο λόγος της απόρριψης  είναι ότι  δεν είχε "πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων", δεν ήταν σκληρά "παραταξιακός"  και από την άλλη δεν υπήρχε και το πολιτικό σθένος του κατ΄εξοχήν υπεύθυνου για την επιλογή, να απαιτήσει βαθμούς ελευθερίας, υπεραμυνόμενος την αποτελεσματικότητα και όχι τη κομματική υποταγή... Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για ορισμένους..

Σήμερα που γράφεται το άρθρο ακούγεται και  το όνομα σεβαστής Κυρίας, η οποία σε ότι αφορά την εμφάνιση, βεβαίως περνάει τη βάση... Σε ότι αφορά την υπομονή στα βασανιστήρια της θέσης, νομίζω ότι θα είναι βραχείας διάρκειας η "θητεία".. Εκτός και αν επιλεγεί μόνο για φωτογραφίσεις...

Εν αναμονή...

👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽

Νέος Δήμος?

 Όταν γινόταν η χάραξη των ορίων των νέων Δήμων, έλαβε χώρα μια πολιτική απρέπεια τεραστίων διαστάσεων... Αντί του ορθού, της δημιουργίας ενός Δήμου εκτεινόμενου από τα Πιέρια μέχρι την Κυψέλη και ο οποίος θα συμπεριελάμβανε στους πρώην Δήμους Μακεδονίδας, Βεργίνας και Μελίκης, χώρισαν στη μέση την αυτόνομη αυτή αυτοδιοικητική μονάδα και πήρε η μεν Βέροια τη Βεργίνα, για προφανείς λόγους και ότι περίσσεψε δόθηκε στην Αλεξάνδρεια...

Τα προβλήματα ανέκυψαν λίαν συντόμως και σήμερα έχουμε μια εικόνα που δεν είναι ανεκτή πλέον στους φορολογούμενους πολίτες των περιοχών αυτών... Ήδη ξεκίνησε ένας διάλογος για την επανένωση και την ανεξαρτησία της περιοχής "εκείθεν του Αλιάκμονα", που θα βοηθήσει την περιοχή να επανέλθει τουλάχιστον στην προτεραία κατάσταση και σιγά σιγά να αποκτήσει και ρυθμούς ανάπτυξης...

Προσυπογράφω φυσικά!

👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽

Θέλει η Αννούλα να κρυφτεί...

Αποκαλυπτική η αναφορά της Άννας Διαμαντοπούλου  για τα μελλούμενα... "Αντίπαλός μας μέχρι τις εκλογές είναι η ΝΔ"!!!!!

Ήτοι, μετά τις εκλογές, βλέπουμε και πράττουμε...Μιλάει για τις πρώτες εκλογές φυσικά...

Για τις δεύτερες μάλλον θα ήθελε να αγκαλιαστούνε πριν καν ανοίξουν οι κάλπες... 

Και έχει μια λογική... Είναι ήδη 67 ετών και τα περιθώρια άσκησης σοσιαλιστικής πολιτικής, χωρίς θέση Υπουργείου, είναι περιορισμένα...  Πρέπει σύντομα λοιπόν να μετακινηθεί το Πασοκ από αντιπολίτευση σε κυβέρνηση και αυτό θα γίνει μόνο μέσα από μια συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία...

Τελικά μεγάλος αριθμός στελεχών του Πασοκ, έχοντας θητεύσει σε θέση Υπουργού, δυσκολεύονται να συνηθίσουν στην ιδέα των σοσιαλιστικών αγώνων, άνευ ανταλλάγματος...

👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽

Κακλαμάνης... Δύο μέτρα και σταθμά...

Μου έστειλε καλός φίλος μια επιχειρηματολογία για την βουλευτική ασυλία, με αφορμή την άρση αυτής για την κα.Κωνσταντοπούλου... Αλλά που δεν ίσχυσε όταν ήλθε το θέμα της άρσης της ασυλίας του σημερινού Προέδρου Δημοκρατίας κ.Τασούλα... Θυμίζω ότι κατηγορήθηκε επωνύμως από πολίτη για απόπειρα εκβίασης...

Για μεν τον ημέτερο κ.Τασούλα η βουλή αποφάνθηκε αρνητικά, για δε την "ενοχλητική" κα.Κωνσταντοπούλου  αποφάνθηκε θετικά... 

Τα συμπεράσματα δικά σας...

👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽

Η Δασκάλα της Παράγκας 

(Αντί ιστορικής αναφοράς για την γενοκτονία...)

 Την έλεγαν Κυρά-Ελένη. Στον Πόντο ήταν δασκάλα στο Παρθεναγωγείο της Τραπεζούντας. Είχε τελειώσει το Αρσάκειο. Μιλούσε ελληνικά, γαλλικά, και ποντιακά.

Στην Ελλάδα έγινε εργάτρια στο καπνομάγαζο. 14 ώρες τη μέρα να διαλέγει φύλλα καπνού. Τα δάχτυλα κίτρινα, τα μάτια θολά από τη σκόνη.

Αλλά το βράδυ… το βράδυ γινόταν πάλι δασκάλα.

Η παράγκα της ήταν 3x3. Χώμα για πάτωμα. Τενεκές για σκεπή. Στον τοίχο είχε καρφώσει ένα μαυροπίνακα - ένα κομμάτι ξύλο βαμμένο με κάρβουνο. Κάθε απόγευμα, στις 6, χτυπούσε μια κατσαρόλα. Το «κουδούνι» και έρχονταν. 40 παιδιά, ξυπόλητα, με κουρελιασμένα ρούχα, παιδιά που το πρωί πουλούσαν κουλούρια στο λιμάνι, που μάζευαν κάρβουνα από τις γραμμές του τρένου.

Δεν είχαν τετράδια. Έγραφαν πάνω σε παλιά χαρτιά από το καπνομάγαζο. Δεν είχαν μολύβια. Έγραφαν με κάρβουνο.

Δεν είχαν βιβλία. Είχε ένα. Το Αναγνωστικό της Α’ Δημοτικού. Το είχε σώσει από τον Πόντο. Το φύλαγε στο στήθος της, μαζί με την εικόνα.

«Τι μάθημα έχουμε σήμερα, κυρία;» ρώτησε ο μικρός ο Λάζαρος. 9 χρονών. Ο πατέρας του πέθανε από τύφο το ’23.

«Σήμερα θα μάθουμε τη λέξη “Πατρίδα”, Λάζαρε», είπε η Ελένη.

Έγραψε στον μαυροπίνακα με το κάρβουνο: Π – Α – Τ – Ρ – Ι – Δ – Α

«Ξέρετε τι είναι η πατρίδα;» ρώτησε.

Σιωπή. Τα παιδιά κοιτάχτηκαν.

«Η Ελλάδα;» είπε δειλά ένα κοριτσάκι.

Η Ελένη χαμογέλασε. Τα μάτια της βούρκωσαν.

«Όχι, Μαρίκα μου. Η πατρίδα είναι εκεί που σε θάβουν. Ο παππούς σου είναι θαμμένος στον Πόντο. Άρα ο Πόντος είναι πατρίδα. Η μάνα σου είναι θαμμένη εδώ, στη Δραπετσώνα. Άρα και η Ελλάδα είναι πατρίδα. Εμείς, παιδιά μου, έχουμε δύο πατρίδες και πρέπει να τις τιμήσουμε και τις δύο.»

Έμαθαν να γράφουν. Έμαθαν να διαβάζουν. Έμαθαν την ιστορία του ’21. Αλλά κάθε Παρασκευή, η Ελένη τους έλεγε και μια ιστορία από τον Πόντο. Για τη Σουμελά. Για τον Διγενή. Για την Κερασούντα.

«Για να μην ξεχάσετε», έλεγε. «Γιατί αν ξεχάσετε, πεθαίνετε δεύτερη φορά.»

Το 1932 ήρθε ο Επιθεωρητής από το Υπουργείο.

«Ποια είστε εσείς που κάνετε μάθημα χωρίς άδεια;» φώναξε. «Αυτό είναι παράνομο!»

Η Ελένη σηκώθηκε. 35 χρονών, αλλά φαινόταν 50. Από την κούραση.

«Κύριε Επιθεωρητά», είπε ήρεμα. «Εγώ τελείωσα το Αρσάκειο Τραπεζούντας. Έχω δίπλωμα. Αν θέλετε, σας το δείχνω.»

Του έδωσε ένα χαρτί κιτρινισμένο, διπλωμένο στα τέσσερα.

Ο Επιθεωρητής το διάβασε. Κοίταξε τα 40 παιδιά, ξυπόλητα, πεινασμένα αλλά να γράφουν «Ελευθερία» στον μαυροπίνακα.

Έσκυψε το κεφάλι.

«Συνεχίστε, κυρία», είπε μόνο και έφυγε.

Την άλλη εβδομάδα ήρθαν 5 τετράδια από το Υπουργείο. Και 5 μολύβια.

Το 1950, η παράγκα έγινε διώροφο σχολείο. Το 1ο Δημοτικό Δραπετσώνας.

Στα εγκαίνια, ο Δήμαρχος φώναξε: «Κυρά-Ελένη, ελάτε να κόψετε την κορδέλα!»

Ήταν 60 χρονών. Με άσπρα μαλλιά. Τα χέρια της ακόμα κίτρινα από τον καπνό.

Έκοψε την κορδέλα και έκλαψε.

Από τα 40 παιδιά της παράγκας, τα 22 τελείωσαν το Γυμνάσιο. Τα 8 έγιναν δάσκαλοι. Ο Λάζαρος έγινε γιατρός. Η Μαρίκα έγινε νοσοκόμα.

Στο γραφείο της, μέχρι που πέθανε το 1978, είχε τον μαυροπίνακα. Το ξύλο με το κάρβουνο και από κάτω έγραφε: «Πατρίδα είναι εκεί που σε θάβουν και εκεί που σε μαθαίνουν γράμματα.»

Αυτές ήταν οι γυναίκες του Πόντου.

Δούλευαν σαν σκλάβες το πρωί. Και το βράδυ άναβαν το φως της γνώσης.

Γιατί ήξεραν: «Ο αμόρφωτος σκύβει. Ο γραμματιζούμενος δεν σκύβει ποτέ.»

👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽👽

Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας... 

Δεν μας αφήσουν να αγιάσουμε... Είναι κοινός τόπος ότι το συνέδριο ήταν απλώς μια διαδικασία ανταλλαγής αστειοτήτων και φωτογραφήσεων...

Και για να μην εξευτελιστούν στα εισαγωγικά των δελτίων, έγραψαν και για δήθεν συζητήσεις σοβαρών θεμάτων, χωρίς να αναφέρονται αυτά και κύρια, χωρίς να αναφέρονται οι αποφάσεις οι σοβαρές που ελήφθησαν...

Δείτε πως περιγράφει στο θεωρητικό σκέλος το συνέδριο η αγαπητή κατά τα λοιπά κ.Αραμπατζή...

💤💤💤.....Ένα συνέδριο ουσιαστικό με διάλογο , τοποθετήσεις, με αλληλεπίδραση με τους συνέδρους και ενότητα για την επόμενη ημέρα με όρεξη για δουλειά και πρόοδο.💤💤💤

Και δείτε τι ακολουθεί επί του "πρακτέου"...

Και δεν τελείωσαν... 

Συγνώμη κα. Αραμπατζή, αλλά η υπερβολή ενίοτε εκθέτει ανεπανόρθωτα... Ενημερώστε  μας για τις αποφάσεις που πήρατε στο συνέδριο και που διορθώνουν την τραγικότητα της εποχής... Που αφορούν εμάς, τους πολίτες, την καθημερινότητά μας... Και φωτογραφηθείτε με όποιον και όσους θέλετε εσείς και κρατήστε τις φωτογραφίες  στο προσωπικό σας αρχείο, αν αυτές σημαίνουν κάτι για σας... Εμάς μας αφήνουν παγερά αδιάφορους, αν δεν μας εκνευρίζουν...