ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΙΛΙ

Υπόδειγμα δήλωσης πολιτικού στελέχους...

Υπόδειγμα δήλωσης, σε ελεύθερη απόδοση ποιητική αδεία....

Σήμερα είναι μια μεγάλη μέρα...(Σκέφτεται να πει κάτι για 25 ώρες, αλλά δεν θυμάται...Οι ώρες είναι 25 ή ημερομηνία είναι 25?)

Πήγαμε στην εκκλησία... Μας κοιτούσαν βέβαια... Αλλά δεν χαμογελούσαν... (Σκέφτεται θα είναι από το ότι μας σέβονται... Να βρίζανε μέσα σε άγιο χώρο δύσκολο... Ή λες?)

Κατηφορήσαμε κατά την εξέδρα... Στο δρόμο γελούσαν όλοι και μας έδειχναν... (Σκέφτεται μας θαύμαζαν σίγουρα... Ή λες?)

Ανεβήκαμε στην εξέδρα... (Σκέφτεται, ελέγξανε οι υπηρεσίες για καταπακτή? Γιατί δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται... Υπάρχει και ο φθόνος...)

Πέρασαν τα παιδιά, οι σύλλογοι, οι φαντάροι... (Σκέφτεται, όλοι μουτρωμένοι... Τα νεύρα τους είχαν από το σπίτι...)  

Μας περίμεναν οι δημοσιογράφοι στο τέλος ... Όλοι κάναμε δήλωση... Όλοι μιλήσαμε.. Τα ίδια είπαμε... Μεγάλη η μέρα σήμερα... Πολύ μεγάλη... Μπορεί και 28 ώρες!!!!

Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες...
σκεμπέδες σταβροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες
ξετσίπωτοι ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι
ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι.

Εξήντα λύκοι με προβιά (γι’ αυτούς βαράν καμπάνες)
φάγανε γουρουνόπουλα, στραγγίσαν νταμιτζάνες!
Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στα τζάκια,
κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στα μπατζάκια.

Την προσευκή τους κάνανε τα πράματα ν’ αλλάξουν
να ξεπροβάλουν οι κυράδες του Δεκαημέρου
χωρίς καπίστρι και λουρί, πολλές μαζί… (φυλάξου
τα πισινά του μουλαριού τα μπρος του καλογέρου!)
Κι ο Σατανάς τούς άκουσε που πιο καλά τους ξέρει
κι έστειλε τον καθηγητή της ηθικής ξεφτέρι…

Όξω οι φτωχοί φωνάζανε: «Πεινάμε τέτοιες μέρες»
γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες.
Κι οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυρέοι
ανοίξαν το παράθυρο κι είπανε: «Φταιν οι άθεοι».

Κώστας Βάρναλης