ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΙΛΙ

Η νέα κομματική επετηρίδα της Νέας Δημοκρατίας στον τόπο μας...

Η εκδημία του Απόστολου Βεσυρόπουλου, είχε τρομερές αλλαγές. Ανέτρεψε ισορροπίες ετών, δημιούργησε νέες συμμαχίες (μεταξύ αυτών και λυκοφιλίες βέβαια...), σταθερές ανατράπηκαν και η εικόνα σήμερα είναι ένας εντελώς νέος πίνακας, που αξίζει να περιγράψουμε...

Λάζαρος Τσαβδαρίδης. Νέος Ημαθιάρχης, μετά από μια περίοδο προσαρμογής, λόγω οφειλόμενου σεβασμού στον νεκρό, ανεξάρτητα από τις όποιες πολιτικές αντιπαραθέσεις του παρελθόντος και εμπέδωσης των νέων "καθηκόντων", αυτοδικαίως αναγνωρίζεται από εχθρούς και φίλους  ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης. Σήμερα εμφανίζεται να έχει περάσει  από το επίπεδο των ανακοινώσεων του τύπου "κατόπιν ενεργειών μου", στην πραγματική επανένταξη έργων, που είχαν κάποτε ξεκινήσει, αλλά για διάφορους λόγους έμειναν ημιτελή ή δεν είχε  μπει ούτε λιθαράκι... Συγκεκριμένα, έχουμε ήδη δύο έργα που αφορούν τον αγροτικό τομέα, έργα αρδευτικά σε δύο περιοχές του Δήμου Αλεξάνδρειας. Η επανένταξη των έργων αυτών ισχυροποιεί προφανώς και την "θέση" του σε μια περιοχή που ήταν χαρακτηρισμένη "Βεσυροπουλική" και δίπλα σ αυτόν "Μπαρτζωκική". Σήμερα κάνει εύστοχες κινήσεις στο εσωκομματικό πεδίο με τη  συμπόρευσης με ισχυρά στελέχη του χώρου... Κάποια εξ αυτών κερδίζει με τον καθαρό του λόγο και την ιδιότυπη "αρχοντιά του" και κάποιοι τρέχουν οι ίδιοι να μπουν υπό τη σκέπη του, επειδή έχασαν τον "πατερούλη τους"... Ισχυρός παράγοντας σήμερα και ισχυρότατος αύριο, αν συνεχίσει την πολιτική αυτή... Εν αναμονή...

Τάσος Μπαρτζώκας. Αγχωμένος, διότι ανετράπη μια ισορροπία χρόνων. Ο εκλιπών Απόστολος Βεσυρόπουλος, μη θέλοντας να ισχυροποιηθεί ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης, πριμοδοτούσε εμμέσως πλην σαφώς την υποψηφιότητα Μπαρτζώκα. Αυτό  διότι, αφενός μεν είχε την στήριξη και αυτού, αφετέρου δε, είχε δίπλα του μια πολιτική προσωπικότητα, που δεν διεκδικούσε κάτι περισσότερο από τις συνεχείς επανεκλογές στο Κοινοβούλιο. Σήμερα μετά το γεγονός της εκδημίας και αντιλαμβανόμενος ότι θα πρέπει πλέον να σταθεί στα δικά του πόδια, κινείται μεν δυναμικά, αλλά έχει έργο δύσκολο. Πρέπει να δει πλέον ποιες δυνάμεις είναι "καθαρά" δικές του, ποιες ήταν  "δανεικές"και  έμειναν (λίγες) και ποιες ήταν δικές του ελέω Βεσυρόπουλου, αλλά σήμερα άλλαξαν "κηδεμόνα". Αν στο κλίμα αυτό συνυπολογιστεί και η διαφαινόμενη "απώλεια" ισχυρού κομματικού παράγοντα, στον οποίο επένδυσε πολλά στηρίζοντάς τον, το κλίμα είναι μάλλον άσχημο... 

Στέλλα Αραμπατζή. Κινείται με επιλογές ασαφείς, θυμίζει Βαρουφάκη και "δημιουργική ασάφεια". Έχει μια συνεχή παρουσία στους εκκλησιαστικούς χώρους, που ενδεχόμενα δίνει μια μικρή εκλογική ώθηση (μικρή έως αμελητέα, διότι ο κλήρος έγινε μανούλα στην πολιτική "αντιπαροχή"). Επέλεξε επίσης να κινηθεί στην πλευρά του "όλα βαίνουν καλώς", παρότι δεν ήταν υποχρεωμένη να επωμιστεί τις "αμαρτίες" των συναδέλφων βουλευτών και παραγόντων του χώρου.. Δεν τοποθετήθηκε με  σαφήνεια στα μείζονα, ακρίβεια, ΟΠΕΚΕΠΕ, διαφθορά...  Αυτό την κατέταξε σύντομα, στους συνήθεις...Στην χορεία των τετριμμένων στελεχών του χώρου, στους πολιτικάντηδες... Μετά από αυτή την επιλογή, σήμερα είναι "μια από τα ίδια"... Συνεπώς κατά την δική μου εκτίμηση, οδηγείται στην τρίτη θέση για την ώρα, με κίνδυνο να κατρακυλήσει και πιο κάτω, ανάλογα με τις νέες συμμετοχές στο ψηφοδέλτιο. Είχε ένα ισχυρότατο επιχείρημα της νέας πολιτικής παρουσίας στον χώρο του Κοινοβουλίου, της μη απολογούμενης για τα λάθη του παρελθόντος, της καθαρής άποψης και τα παράκαμψε για να εμφανιστεί πιο κομματική από τους κομματικούς. Η κοινωνία πλέον δεν την  παρακολουθεί με το ενδιαφέρον που την παρακολουθούσε, ούτε ο τύπος και αυτό διότι αυτή την μορφή πολιτικού στελέχους, την έχει ξαναδεί και την έχει εν πολλοίς απορρίψει... Δεν επέλεξε να διαφοροποιηθεί... Ο χρόνος θα δείξει, εάν  έπραξε σωστά ή αν αυτό της στοιχίσει...

Κώστας Καλαϊτζίδης. Ο σημερινός Αντιπεριφερειάρχης, έκανε το αναγκαίο άλμα και μεταπήδησε στην "αυλή Τσαβδαρίδη", νιώθοντας αδύναμος μετά την εκδημία του Βεσυρόπουλου και έχοντας κατά νου την δική του εκλογική σωτηρία.  Νομίζω ότι η "ένταξη" στον νέο χώρο, έχει συνέπεια και την εγκατάλειψη πρώην υποστηριζόμενων πολιτικών στελεχών, που ήταν φίλα προσκείμενοι στον Βεσυρόπουλο. Έτσι φαίνεται τουλάχιστον... Η ζωή θα δείξει... Σε κάθε περίπτωση η επόμενη μέρα στις αυτοδιοικητικές εκλογές είναι δύσκολη και χωρίς στήριξη ισχυρού παράγοντα, όλα είναι ανοιχτά... Αν δε τα ψηφοδέλτια είναι περισσότερα του ενός, η δυσκολία είναι απείρως μεγαλύτερη. Η εκλογή είναι επισφαλής, πολύ δε περισσότερο η θέση του Αντιπεριφερειάρχη !Που είναι και η μόνη θέση που έχει  κάποια αξία. Το τελευταίο διάστημα επίσης, πολλαπλασιάζονται τα αρνητικά στοιχεία για την πορεία του. Ο γαλαντόμος και ευφυής Τζιτζικώστας που εξασφάλιζε την νίκη, αγνοώντας τους προκλητικά την "κοπάνισε"! Ο Βεσυρόπουλος "έφυγε" αιφνιδίως και  τα έργα απεντάσσονται το ένα μετά το άλλο, έργα που ορισμένα έχουν ως υπεύθυνο τον κ.Καλαϊτζίδη... Τίποτε λοιπόν  δεν πάει καλά... Και οι όποιες  συμμαχίες σε αυτοδιοικητικό επίπεδο, μάλλον πάνε κατά διαβόλου... Όμως έχει ένα θετικό! Έχει τρεις πλήρεις θητείες και εάν χάσει την επόμενη, δεν νομίζω να τον στεναχωρήσει... Αυτό δηλώνει σε φιλικές συζητήσει ... Είναι και θέμα ξεκούρασης... Λογικό...

Τζήμα Συρμούλα. Είναι η άριστη πολιτική προσωπικότητα. Κράτησε ένα πολύ ψηλό επίπεδο στην πολιτική της παρουσία, τόσο στο Περιφερειακό Συμβούλιο, όσο και στην τοπική κοινωνία. Η Νέα Δημοκρατία την πιέζει να ενταχθεί στο ψηφοδέλτιο των εθνικών εκλογών, αλλά η ίδια μάλλον είναι προσανατολισμένη στην τοπική αυτοδιοίκηση. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι είναι μια ολοκληρωμένη πολιτική προσωπικότητα, έχει τις περισσότερες συμπάθειες μέσα στον κομματικό χώρο και στην κοινωνία ακόμη περισσότερες. Δεν μπορούμε να κάνουμε πρόβλεψη επιλογής, όλα είναι ανοιχτά. Το σίγουρο είναι, ότι όπου επιλέξει να ενταχθεί, η παρουσία της και ο πολιτικός της λόγος, είναι άξιος παρακολούθησης και η ίδια άξια στήριξης...

Στέργιος Μουρτζίλας. Είναι σχεδόν πάντα  "συνοδός" του Κώστα Καλαϊτζίδη. Συνεπώς και με όσα γνωρίζουμε (τα λίγα...) μάλλον θα εξαρτηθεί η πορεία του, από τις επιλογές Καλαϊτζίδη... Απλά να θυμάται ότι στους λαούς των Στεπών, συνήθιζαν να θάβουν το άλογο με τον πολεμιστή που σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης...  Η πολιτική  αυτονόμηση είναι η λύση.. Ας αποφασίσει...