Στην αριστερά και ειδικότερα στον Συριζα, συμβαίνουν περίεργα πράγματα, με τα οποία θα πρέπει να ασχοληθεί η ιατρική μάλλον παρά οι πολιτικοί αναλυτές...
Τον Παύλο Πολάκη, ακόμη και οι σκληροί του αντίπαλοι, του αναγνωρίζουν, εντιμότητα, καθαρότητα, σκληρότητα στην αντιπαράθεση και πολιτική πληρότητα, η οποία προκύπτει εκ του ότι κατέθεσε μια πρόταση λογική, εμπεριστατωμένη και το κυριότερο υλοποιήσιμη. Πρόταση που έχει να κάνει με τις ανάγκες των πολιτών και όχι των πολιτικών, πολύ περισσότερο του ιδίου.
Το παράδοξο είναι ότι αυτοί που τον αμφισβητούν είναι οι πεπαλαιωμένοι και αδίκως φέροντες τον τίτλο του αριστερού στην πλειονότητά τους και οι οποίοι έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους την προσωπική τους ανέλιξη στον χώρο και μόνο, ενώ αυτοί που τον αποδέχονται και περιμένουν να πάρει ηγετική θέση για να πλησιάσουν στον χώρο, είναι ένα μεγάλο ποσοστό απλώς πολιτών, που σιχάθηκε τις αναλύσεις επί αναλύσεων και τις δήθεν αριστερές προσεγγίσεις, αλλά που έχουν στόχο την τακτοποίηση των ιδίων και αγνοούν τις ανάγκες της κοινωνίας...
Και κάτι ακόμη με την ευκαιρία... Όπως δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη για την εκδοχή της παραβατικής συμπεριφοράς μέλους μιας οικογένειας, το ίδιο δεν υπάρχει και η "μεταφορά αγώνων" και η "απαίτηση" εξόφλησης αυτών με πολιτική τακτοποίηση...
Τα κόμματα και δη τα αριστερά είναι ελεύθερες ενώσεις πολιτών με ίσα δικαιώματα και όχι γόνων και απογόνων...
Ορισμένοι έχουν χάσει το τέμπο....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου