ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΙΛΙ

Δήμος Βέροιας. Οι "επίγονοι"...

Αλέξανδρος Τσαχουρίδης.

Γοητευτικός για την ηλικία του, κοινωνικός,  συμπαθής στους περισσότερους (έχει και  λίγους  αναθεματισμένους "εχθρούς", αλλά ο Κένεντυ είχε πει ότι μόνο ένας ηλίθιος δεν έχει "εχθρούς"... Τυχερός λοιπόν...Να τους προσέχει...). Είναι αυτοδιοικητικός νέας εσοδείας. Εμφανίστηκε στις τελευταίες εκλογές. Ακολούθησε μια έξυπνη τακτική προβολής της υποψηφιότητάς του, αρκούμενος σε φωτογραφικές εμφανίσεις με  συμπαθείς χελωνίτσες, ορφανά σκυλάκια, φωτογραφικά ενσταντανέ τρυφερότητας με συμπαθέστατα μέλη της οικογένειάς του και πέτυχε  δια της μεθόδου να "αποκτήσει"  μια θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Στη συνέχεια πήρε μια θέση Αντιδημάρχου, μάλλον με την λογική του  "ότι περίσσεψε", καθότι του δόθηκε η θέση του Αντιδημάρχου  Τεχνικών, χώρο με τον οποίο δεν είχε καμιά σχέση. Αποδέχτηκε μάλλον με την σκέψη της ενδιάμεσης "υποχρεωτικής στάσης", στον δρόμο για την κατάκτηση της  "Δημαρχιακής Καρέκλας". Έκανε μια σειρά σημαντικών λαθών λόγω της άγνοιας, αντιμετωπίζοντας όμως την χλεύη των αντιπάλων με πρωτοφανή στωικότητα και πρωτοτυπία. Επέμενε στην ορθότητα των επιλογών, ενώ προχωρούσε σε ακυρώσεις αυτών των αποφάσεων!!! Νέα ήθη, νέες μέθοδοι... Στηρίζονται στην αρχή "πολλοί βλέπουν, λίγοι ενημερώνονται  και ακόμη λιγότεροι καταλαβαίνουν"...Λαθεμένη φυσικά...

Θα ήταν σχεδόν βεβαία η ανέλιξή του, αν δεν υπήρχαν κάποια στοιχεία που για την ώρα εμποδίζουν την ομαλή πορεία για το "βάθρο"...

Το βασικό  εμπόδιο είναι ο σημερινός Δήμαρχος, που δεν εννοεί να καταλάβει ότι έδωσε ότι είχε να δώσει και πρέπει να ασχοληθεί και με τον εαυτό του... Η επιθυμία του να διεκδικήσει για άλλη μια φορά την επανεκλογή του, είναι μαχαιριά στα στήθη του πολιτικού ανδρός, που μάλλον είχε άλλο σχεδιασμό... 

Η επιμονή αυτή του σημερινού Δημάρχου, ακόμη και αν κερδίσει τις εκλογές (κομματάκι δύσκολο και σε κάθε περίπτωση ο λαός αποφασίζει...), κάποιοι μετά από πέντε χρόνια  θα έχουν συμπληρωμένη τη μισή καθημερινότητα με την μέτρηση του ουρικού , με συζητήσεις για την μυωπία, κανένα alzheimer, θα δυσκολεύονται εν ολίγοις να θυμούνται ποιοι είναι, πόσο μάλλον το τι θέλουν...

Όμως η τραγωδία θα είναι αν χάσει τις εκλογές...Στις παλαιότερες εποχές όταν "έφευγε" ο στρατηλάτης, έθαβαν μαζί του και το "άλογο"... Η λογική αυτή υπάρχει σε λανθάνουσα μορφή και στην πολιτική... Συνηθίζεται να "θάβουν" το βασικό άλογο  και τα υπόλοιπα "άλογα" πάνε για κονσέρβα... Δύσκολες ώρες.. Πως να κάνεις γόνιμη και δημιουργική αντιπολίτευση για πέντε χρόνια, να  πείσεις για την αξία της πρότασης σου την κοινωνία, να πείσεις τα υπόλοιπα "άλογα" να σε στηρίξουν και κάπου στα ογδόντα plus να σκοντάψεις παραμονές εκλογών και να εκφωνήσεις λόγο από το Νοσοκομείο ... Πως να κερδίσεις... Περισσότερες πιθανότητες έχεις να σε ερωτευτεί καμήλα σε σαφάρι...

Ο καλός-παλιός μου φίλος λοιπόν Αλέξανδρος Τσαχουρίδης και παρά την συνεχή προβολή από σελίδες τοπικές, μάλλον οδεύει το "πράσινο μίλι" του πολιτικού του βίου... Κρίμα.. Θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μια κάθοδος... Κρίμα και πάλι κρίμα...Ας όψονται αυτοί που γλυκάθηκαν στα σύκα και θα φάνε και τα συκόφυλλα...

"Στην άλλη ζωή.." 

Ανδρέας Καρκαβίτσας στο "Η δικαιοσύνη της θάλασσας"