ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΙΛΙ

Παραλειπόμενα από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας.

Δήμαρχος Κωνσταντίνος Βοργιαζίδης.

Πλατεία Ωρολογίου. Είναι  γνωστή η πρόταση Παυλίδη που ετέθη δημοσίως εδώ και ένα χρόνο και που εν συντομία προσδιορίζει ως ενιαίο χώρο τα παπάκια, το Βήμα του Αποστόλου Παύλου, την πλατεία Ωρολογίου και την κοίτη Τριποτάμου. Ζήτησε λοιπόν εδω και μήνες να έλθει θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο για μακροχρόνιο  ενδεχόμενα σχεδιασμό ουσιαστικών παρεμβάσεων, στην ευρύτερη περιοχή και φυσικά και στην πλατεία Ωρολογίου.

Ο Δήμαρχος μη έχοντας να αντιπαραθέσει κάτι στην λογική αυτή πρόταση, θέλησε να απαντήσει με περίεργες αναφορές στην πατρότητα της πρότασης. Κάπως ακαταλαβίστηκα είναι αλήθεια... 

Έχοντας μάλιστα τώρα τελευταία χάσει την ψυχραιμία του και την δυνατότητα ορθής επιλογής των κατάλληλων λέξεων μίλησε για "αναξιοπιστία" του Παύλου Παυλίδη, αφήνοντας όλους έκπληκτους, λόγω έλλειψης  αιτιολόγησης μιας τέτοιας αναφοράς... Είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά τελευταία στις αναφορές του Δημάρχου... Ίσως άγχος για την ανικανότητα ολοκλήρωσης ενός έργου, παρότι πέρασαν ήδη δύο χρόνια θητείας, κάτι οι δικαστικές εμπλοκές στη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης, που ενδεχόμενα θα πλήξουν την εικόνα περί "μεγάλων ανακαλύψεων" και κερδών. Κάτι οι διαρκείς αποχωρήσεις στελεχών, η συγκρουσιακή πορεία με τον Συριζα (παραδοσιακό σύμμαχο στα προηγούμενα χρόνια...) που στο πρόσωπό του βρήκε τον χειρότερο πολιτικό του διώκτη, λίγο η αποτυχία του "σχεδίου δεξιάς διεύρυνσης" με την ένταξη στο "επί πληρωμή προσωπικό" ατόμων που το περιβάλλον τους στο παρελθόν τον χαρακτήριζε "σοβαροφανή"...  Όλα αυτά έχουν την επίδρασή τους και η σημερινή του εικόνα δείχνει μάλλον έναν επικεφαλής που έχασε την ψυχραιμία του...

Γεωργία Μπατσαρά.

Εκτός της ενημέρωσης τύπου Χαρδαλιά περί κρουσμάτων τοπικά και κεντρικά και πορείας της νόσου που έχουμε συνηθίσει (και θα μας λείψουν αν σταματήσουν κάποια στιγμή), θέμα  που διευκολύνει διότι καλύπτει χρόνο, κάτι λέει και τίποτε δεν λέει, ύμνησε και πάλι την ανυπέρβλητη ικανότητα του Δημάρχου με την δέουσα σκληρότητα, ενθυμούμενη ότι είναι  και αξιωματική αντιπολίτευση... Η συνήθης τραγική εικόνα μιας πάλαι ποτέ σκληρής και εύστοχης συνδικαλίστριας, που αντί πινακίου φακής έδωσε τα "πρωτοτόκια", ήτοι την πολιτική της αυτονομία και ελευθερία...

Παύλος Παυλίδης.

Εξαιρετικός. Με ελαφρά ειρωνεία είναι αλήθεια, ζήτησε να μάθει γιατί δεν ήλθε προς συζήτηση το μεγάλο επενδυτικό σχέδιο της "ενεργειακής κοινότητας", στο οποίο μέτοχοι "έτυχε" να είναι και υποψήφιοι του ψηφοδελτίου του Δημάρχου. Σε δυσκολία ευρισκόμενος ο Δήμαρχος απάντησε ότι άλλαξε ο νόμος, χωρίς να αποκρούσει τα υπόλοιπα... Αν άλλαξε... Ερευνάται...

Προχώρησε επισημαίνοντας την ανάγκη προστασίας της δημόσιας υγείας με την τήρηση των μέτρων από τους ιδιοκτήτες καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος της πόλης, προτείνοντας ταυτόχρονα να τους δοθεί μεν χώρος επιπλέον, αλλά για να "απλώσουν" τα καθίσματα και όχι να τοποθετήσουν καινούργια και περισσότερα. 

Μαρκούλης Αντώνης.

Με δεδομένη την ευαισθησία του σε θέματα  ελευθεροτυπίας, μίλησε για τις διώξεις που υφίστανται τοπικοί δημοσιογράφοι, διώξεις που συχνά πυκνά τους  οδηγούν άνευ λόγου στις αίθουσες των δικαστηρίων, μόνο για να τους εξαντλήσουν οικονομικά και ψυχικά. Φαινόμενα που καταγγέλλονται ως πάγια πρακτική σε απολυταρχικά καθεστώτα και που ήδη έχουν αρχίσει να αποκτούν θαυμαστές και μιμητές, χαμηλού επιπέδου δυνατοτήτων βέβαια και στον τόπο μας.

Αντέδρασε έντονα στην τοποθέτηση Παλουκίδη περί "οικονομικού θαύματος" επί χούντας, ζητώντας την δραστική παρέμβαση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Άρη Λαζαρίδη και του Δημάρχου Κωνσταντίνου Βοργιαζίδη. Μη ανταποκρινόμενοι αμφότεροι στην εύλογη απαίτηση αφαίρεσης του λόγου, αποχώρησε με την ομάδα του, σώζοντας την εικόνα του Δημοτικού Συμβουλίου, που έγινε κατά τα λοιπά θέμα σε μέσα ενημέρωσης εθνικής εμβέλειας.

Μιχαηλίδης Γιώργος.

Όμορφα σκληρός, εξαιρετικά εύστοχος, άδειασε τον Δήμαρχο και τις αναφορές του στην πατρότητα της πρότασης Παυλίδη, περί ουσιαστικών παρεμβάσεων στην πλατεία Ωρολογίου, ενημερώνοντας τον Δήμαρχο ότι η κοινωνία είναι πολύ πιο μπροστά στο θέμα και ήδη συζητά την ριζική αναμόρφωση του χώρου. Εξίσου εύστοχα παρατήρησε ότι οι σημερινές επεμβάσεις είναι χρήματα άσκοπα πεταγμένα για μια φωτογράφιση πολιτικών παραγόντων του Δήμου και τίποτε άλλο! Άριστος.

Τζήμα Συρμούλα. 

Μάλλον εκνεύρισε την Διοίκηση με την τοποθέτησή της για το θέμα της πλατείας Ωρολογίου και αυτό διότι πέραν της θετικής αναφοράς στις σημερινές επιφανειακές παρεμβάσεις, έδωσε και τη γραμμική προέκταση ενός σκεπτικού, που ήταν όμως σε παραλληλία με την πρόταση Παυλίδη. Η επιλογή αυτονόμησης στην τοποθέτηση επί θεμάτων της Διοίκησης και η προσχώρηση στη κοινή λογική, εγκαταλείποντας το καθεστώς "αναγκαστικής πειθαρχίας",  προκάλεσε  έντονο προβληματισμό και εκνευρισμό στην ομάδα του Δημάρχου, οι οποίοι θα  επιθυμούσαν μια άβουλη και "πειθαρχημένη" δημοτική σύμβουλο...  Έχω την αίσθηση ότι θα πρέπει να συνηθίσουν σιγά σιγά στην ελευθερία των ατόμων, πόσο μάλλον όταν αυτά έχουν υψηλότερη αντιληπτική ικανότητα από άθροισμα διοικούντων... Είναι λίγο δύσκολο ίσως στην αρχή, αλλά είναι προσαρμοστικοί, θα μάθουν... 

Κώστας Παλουκίδης. 

Η πέτρα του σκανδάλου... Όσοι γνωρίζουν τον Κώστα Παλουκίδη σε καμιά περίπτωση δεν σχηματίζουν την εικόνα ενός νοσταλγού της χούντας. Είναι ανθρωπίνως έντιμος, απόλυτα ειλικρινής, σκληρός δεξιός και  ακόμη σκληρότερος αντικομμουνιστής. Όμως στην προσπάθειά του να αποδείξει την αποτυχία του κομμουνιστικού συστήματος και να αντιπαρατεθεί με την αριστερά (ενίοτε δεν μπαίνει στον κόπο ούτε καν να διαχωρίσει την αριστερά στις αποχρώσεις της...) καταφεύγει  στην δήθεν "οικονομική ευδαιμονία" καθεστώτων, αδικώντας φυσικά τον εαυτό του.  Η δήλωσή του περί "οικονομικού θαύματος" της χούντας εκτός από αναληθής ήταν και επικίνδυνη. διότι δεν μπήκε ούτε στον κόπο να διαχωρίσει την οικονομική αποτύπωση από την σταθερή επιλογή των καθεστώτων  πολιτικών διώξεων, βασανισμών, ανελευθερίας φυσικά και αυταρχισμού. Νομίζω...

Άρης Λαζαρίδης.

Ήταν μια στιγμή αστοχίας. Μάλλον δεν αντιλήφθηκε τον ολισθηρό δρόμο που έπαιρνε η συζήτηση με τις αναφορές του Κώστα Παλουκίδη περί οικονομικής ευεξίας της χώρας στην περίοδο της χούντας και άφησε για λίγο να συνεχιστεί το θέμα, αντί να κόψει άμεσα  κάθε αναφορά. Ήταν μια λαθεμένη επιλογή... Σ αυτό συνετέλεσε βέβαια και η αδράνεια του Δημάρχου, ο οποίος παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα χωρίς να παρεμβαίνει... Μάλιστα ακόμη και όταν το θέμα είχε ήδη αποκτήσει τις διαστάσεις σκανδαλώδους αναφοράς, ο Δήμαρχος επέλεξε να αποφύγει να πάρει θέση και ανέβαλλε το θέμα για μια ιδιωτική συζήτηση(!!) με τον Αντιδήμαρχό του μετά από την επιστροφή του από ταξίδι... Είναι προφανές ότι τρέμει τις αποχωρήσεις και τις διαφοροποιήσεις που έχουν πάρει ρυθμούς χιονοστιβάδας...