ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΙΛΙ

Τα μικρά και ασήμαντα...

Ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα...

Έπρεπε να έλθει  ένας κορωνοϊός, να δούμε δικούς μας ανθρώπους να "φεύγουν", να κοιτάμε την πόλη από το παράθυρο μήνες, να μην δίνουμε το χέρι σε χαιρετισμό, να μην αγκαλιάζουμε φίλους, για να καταλάβουμε την αξία των "μικρών" και "ασήμαντων"...

Κυριακή πρωί...

Μια επιλογή ευχαριστιών προς τον Μεγαλοδύναμο...

Ένας καφές στον ελεεινό φίλο μου, συγγενή του Αλ Καπόνε μάλλον (παραπλήσια ονομασία...)και μια πρώτη μελέτη της εφημερίδας. 

Χτυπάει το τηλέφωνο, πρόσκληση για ημι-πολιτική συνεύρεση με στελέχη της αυτοδιοίκησης πρώτου και δευτέρου βαθμού στον φυσικό μας χώρο (εννοώ από μαθηματικής πλευράς εμείς οι μαθηματικοί πρέπει να επισκεπτόμαστε κατά προτεραιότητα το "Τρίγωνο" του καλού φίλου Αργύρη... Η διαφορά των προσώπων  είναι, ότι τα στελέχη του πρώτου βαθμού δεν παίζονται στην συλλογή σταυρών προτίμησης, παρά την μανιώδη δίωξη από κάτι "γατάκια", ενώ τα στελέχη του δεύτερου βαθμού, τελευταία δεν παίζονται στη γοητεία (παρά μια καρέκλα χάνουν κατακτήσεις και χρήμα...) εκτός των επιδόσεων στην πολιτική τους ενασχόληση... 

Μια στάση στο εξαίρετο  "Άρωμα Πόλης" με τις μυρωδιές από τα αρνιά  και τα κοκορέτσια που γυρίζουν στις σούβλες που σπάζουν τη μύτη και δυσκολεύουν την απόλαυση  του τρίτου  καφέ.  Έγκυρη τοπική εφημερίδα το "MentaNews" του  φιλόξενου Απόστολου.

 Επόμενη  στάση στο  "Στέκι των Κυνηγών" του Νίκου και της Βούλας, (όσοι δεν το επισκεφτήκατε είστε χαμένοι από χέρι), με χίλια ζόρια να ξεστομίσει ο καλός μου φίλος "το γεράκι" το "τι θα πάρεις" και να υποψιάζεσαι  ότι εύχεται να "πάρεις τα μάτια σου" ο σπαγγοραμένος και να στρίβεις... 

Και λίγο πριν το μεσημεριανό στο σπίτι με την γνωστή έκφραση (μα πως αντέχεις όλη μέρα στη γύρα...), μικρή ανάπαυλα στη βεράντα και το μεγαλείο...

Ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα...

Δεν είναι ;

Σημείωση από prasino-mili: Στο γοητευτικό "γεράκι" να θυμίσω ότι είναι μεν "πουλί", καμία αντίρρηση με βάση τις περιγραφές, αλλά εκεί που πάει είναι "Στέκι Κυνηγών"... Καλών κυνηγών... Να έχει το νου του...