Τόσο μυαλό, όσο δείχνει...
Είναι αλήθεια ότι υπάρχει περιθώριο για βελτιωτικές κινήσεις στον χώρο της εργασίας. Όμως οι κινήσεις αυτές είναι ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που επέλεξε το Υπουργείο Εργασίας και πιο συγκεκριμένα ο κ.Χατζηδάκης.
Τι προωθεί.
Να δύναται ο εργοδότης, "σε συμφωνία με τον εργαζόμενο πάντοτε", λέει, (ανέκδοτο αυτό), να επεκτείνει τον χρόνο εργασίας από οκτώ σε δέκα ώρες ημερησίως.
Αρχικά μόνο ηλίθιος δεν θα ήξερε πως όταν συζητούν, ισότιμα πάντοτε, πέντε αλεπούδες και μια κότα τι θα φάνε το βράδυ, η κότα θα φαγωθεί... Ποιος εργαζόμενος θα φέρει αντίρρηση όταν θα επικρέμαται η δαμόκλειος σπάθη της απόλυσης στο κεφάλι του;
Γιατί το επιπλέον δίωρο να μην πληρώνεται ως υπερωριακή απασχόληση, θεωρεί ο ανεπάγγελτος αυτός Υπουργός, ότι οι αμοιβές ενός εργαζόμενου, είναι μεγάλες και υπάρχουν και περιθώρια περικοπών;
Εισηγείται την ατομική σύμβαση εργασίας μεταξύ εργαζομένου και εργοδότη, μιλώντας για ελευθερία επιλογών!!
Θεωρώ δεδομένο ότι ο Υπουργός μας έχει περισσότερο μυαλό και σύνεση από ένα Λιοντάρι...Να τον βάλουμε λοιπόν σε ένα κλουβί και να συνεννοηθούν σε ισότιμη βάση, για την συνύπαρξή τους... Μα είναι δυνατόν να τολμήσει να "απαιτήσει" εργαζόμενος όρους εργασίας, όταν γνωρίζει ότι πίσω από αυτόν καραδοκούν δεκάδες άλλοι άνεργοι; Είναι δυνατόν να λέγονται τέτοιες ανοησίες; Μα ακριβώς εδώ είναι ο ρόλος της πολιτείας, να προστατέψει τον αδύναμο από την αυθαιρεσία του ισχυρού...
Να σημειώσω εδώ, ότι η κοινωνία μας έφτασε στο οκτάωρο και πενθήμερο και πλέον οραματίζεται το εξάωρο και το τετραήμερο, όχι το δεκάωρο και το επφταήμερο. Αν συνεχίσει με τέτοιες "τομές", μην διαμαρτυρηθεί αν ακολουθήσουν οι τομές στο δέρμα του από τους ξυλοδαρμούς στον δρόμο... Είναι αναμενόμενοι φοβάμαι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου